U en uw uitvaartverzekering

Uitvaartverzekeringen zijn in 2 groepen te verdelen.

Veelal worden deze verzekeringen afgesloten bij één van de grote 3 grote uitvaartverzekeraars in Nederland.

  1. Uitvaartverzekering in geld. Hierbij sluit u een verzekering af in geld. Dit is veelal gebaseerd op een begroting van de te verwachten uitvaartkosten. Er zijn geld verzekeringen die een vooraf vastgesteld bedrag uit keren, maar er zijn ook geld verzekeringen die worden geïndexeerd. Kortom geen financiële zorgen bij een overlijden.
  2. Een pakket verzekering. Bij dit soort verzekering zijn de basis voorzieningen verzekerd. Hierbij valt te denken aan de algehele begeleiding, het staatsievervoer, de rouwcirculaires, de basiskist, de opbaring. Veelal wordt er ook gedacht dat bijvoorbeeld de kosten van het crematorium, de advertentie en bloemen hier ook onder vallen, maar dit is niet zo. Er wordt dan vaak ook nog een extra bedrag in de polis opgenomen waaruit dit zou kunnen worden betaald, maar vergis u niet dit is vaak niet toereikend.

Vaak wordt er ook gedacht dat als een (pakket)verzekering wordt afgesloten bij één van de grote 3 je verplicht bent om deze in te schakelen bij een overlijden. In principe ja, want je hebt ooit voor deze club gekozen en nee want iedereen is vrij in de keuze van een uitvaartverzorger. Wel kan dit invloed hebben op de uitkering, maar er staat altijd een geldwaarde tegenover een pakket verzekering. Informeer hierna bij de uitvaartverzorger van uw keuze.

Het komt ook voor dat als iemand komt te overlijden er door omstandigheden op dat moment de vraag komt hoe moet ik dit betalen. Voor ieder budget kan er gekeken worden naar de mogelijkheden om de overledene toch een waardig afscheid te kunnen geven. Kijk dan niet naar wij kunnen een uitvaart verzorgen vanaf, maar bespreek dit (vooraf) met de door u gekozen uitvaartverzorger. Deze kan uw wensen vertalen in een begroting waarin de wensen worden nageleefd. Dit is geheel vrijblijvend. Staat u voor deze lastige keuze, schroom dan niet en neem contact met ons op, telefonisch, of via het contactformulier op onze website.

En als laatste nog dit.

Op de polis van een uitvaartverzekeringen staat altijd een begunstigde. De eerste begunstigde is vaak de echtgenoot, echtgenote of partner. Daarna de kinderen van de overledene. De kinderen zijn dus begunstigde als de laatste van de ouders is overleden. Maar let op er kan in dit geval gevraagd worden, hoeveel kinderen zijn er. Vaak is één van de kinderen dan de opdrachtgever voor de uitvaart. En in geval van een geldverzekering wordt er dan gevraagd of alle kinderen het ermee eens zijn dat de opdrachtgever ook de begunstigde is die de uitkering gaat ontvangen. En dan moet soms de notaris ingeschakeld worden voor het verkrijgen van een verklaring van erfrecht.

Om dit te voorkomen of voor te zijn is het raadzaam om als de eerste van de ouders komt te overlijden, de polis aan te passen en één van de kinderen met naam op te nemen als de eerst nieuwe begunstigde.

Als u wilt stoppen met premie te betalen voor u uitvaartverzekering, door wat voor omstandigheden dan ook, wordt er gezegd ik ga de verzekering opzeggen. Doe dit niet. Er is namelijk de mogelijkheid om de verzekering premievrij te maken. Er wordt dan een bedrag vastgelegd welke bij overlijden wordt uitgekeerd.

Heeft u naar aanleiding van dit artikel nog vragen, bel gerust.

In onze serie Religies en rituelen vandaag deel 5: Protestanten

Protestanten

Begrafenis of crematie

De hervormde en de gereformeerde kerk kende vroeger geen officiële afwijzing, maar de dominees preekten tot het begin van de Jaren zestig, begraving als enige vorm van lijkbezorging die overeenstemde met de kerkelijke moraal. Tegenwoordig worden de meeste overledenen met een protestantse geloofsoveruiging gecremeerd.

Ter nagedachtenis van

In de protestants christelijke uitvaartdienst is niet zozeer sprake van rituelen, maar staat het noemen van de naam van de overledenen centraal. De naam waarmee de overledene werd gedoopt wordt afgestaan aan God die hem bewaart.

De Uitvaartdienst

In de uitvaartdienst gaat de predicatie in op de hoogte- en dieptepunten uit het leven van de overledene. Door gebruik te maken van Bijbelteksten wordt aangegeven dat het menselijk leven eindig is, maar dat Christus’ werk, ondanks het lijden voortgaat.

De zondag na de Uitvaart

Op de zondag na de Uitvaart wordt in protestantse kringen de rouw de kerk ingebracht. Dat wil zeggen dat de naam van de overledene wordt genoemd en dat er nog iets verteld wordt over zijn of haar leven.

Rouwbegeleiding

In de protestantse gemeenten is er de laatste Jaren wel een verschuiving zichtbaar en vragen nabestaanden vaker om een rouwdienst met een persoonlijk karakter. De predikant praat met mensen die komen te overlijden over wat hun dwarszit of waar ze bang voor zijn. Ook wordt er dan met de stervende gebeden om hem of haar rust te geven.

Een persoonlijke invulling van de dienst

In de protestantse kerk ontbreken dwingende voorschriften voor de Uitvaart en is er in principe meer ruimte voor nabestaanden. Daartoe is in 1987 de handleiding Liturgie in de dagen van rouw verschenen.

Rouwverwerking

Door het ontbreken van rituelen in religieuze zin wordt de protestants christelijke uitvaart soms als erg rationeel gezien.

In onze serie religies en rituelen vandaag deel 4: Moslims

Rituele wassing, begrafenis, rouwperiode

Het liefst worden moslims na hun overlijden begraven in het land van herkomst. Eén van de belangrijkste tradities binnen het Islamitische geloof is Eeuwige grafrust.

Begraven, niet cremeren

In Nederland wonen vooral moslims van Turkse, Marokkaanse, Surinaamse en Indonesische afkomst. Het is aanbevolen door de Profeet Mohammed om te worden begraven waar men sterft. Moslims mogen hun doden niet laten cremeren.

De Koran als voorbereiding op de dood

Tijdens het sterven van een moslim en gedurende de dagen erna worden, voor zover mogelijk, de Islamitische rituelen en wetten in acht genomen. Wanner de stervende dat wil of, als de stervende niet bij kennis is en als familie of naasten dat willen, moet de imam of de geestelijk verzorger gevraagd worden om bij het sterven aanwezig te zijn. Over het omgaan met en dood lichaam is de Islam zeer duidelijk: “Voor het lichaam moet men respect hebben in overeenstemming met het respect dat men voor de levende heeft. De Koran geeft in vele verzen onvermijdelijke gebeurtenis van het sterven aan. Op hun sterfbed maken moslims soms nog hun testament op en laten ze hun schulden voldoen. Als alles erop wijst dat het leven zij of haar einde nadert, dan zal een moslim de stervende nooit allen laten en zal hij de islamitische belijdenis uitspreken.

De rituele wassing

Moslims spreken bij kennisgeving van de dood kort dit gebed uit. Innaa Lillayhi Wa Innaa Lillayhi Raajoon. Vertaalt betekend dit, Wij behoren tot Allah en tot Allah zullen wij wederkeren.

Bij de wassing is een lichaam met een lendendoek bedekt. Mannen worden door mannen en vrouwen door vrouwen verzorgd. Het lichaam wordt drie keer gewassen met water waaraan geurige stoffen zijn toegevoegd.

De begrafenis, liefst in het land van herkomst

Moslims willen zo spoedig mogelijk begraven worden en indien mogelijk zonder kist. Er wordt dan ook aan de arts gevraagd om de papieren ter bespoediging van de begrafenis in te vullen. Niet alle moslims zijn bekend met deze regeling en helaas is in middelgrote steden de burgerlijke stand niet op de hoogte van dit gegeven. Een uitzondering hierop is Amsterdam.

Als de moslim in Nederland wordt begraven, brengen de mannen het lijk in een kist eerst naar de moskee voor het Djanazah gebed en vervolgen naar de islamitische begraafplaats. In orthodoxe kringen zijn vrouwen niet bij de begrafenis aanwezig.

Het gezicht richting Mekka

Bij het graf aangekomen wordt het lichaam uit de kist getild en in het graf op de rechterzijde gelegd, het gezicht richting Mekka. Het graf wordt gedicht door moslims. Van de overgebleven aarde worden twee bulten of een heuveltje gemaakt. Meestal worden stenen geplaatst om de plek aan te duiden maar het graf wordt niet versierd. Het is een islamitische regel dat het graf niet wordt geruimd.

De rouwperiode

Na de begrafenis geldt een eerste rouwperiode van drie dagen, waarin nabestaanden worden gecondoleerd en eten krijgen van familie of buren. Voor weduwen geldt na die drie dagen een rouwperiode van vier manden en tien dagen, waarin zij geen make up of sieraden dragen. Na die veertig dagen wordt de rouwtijd voor de rest van de familie afgesloten met gebeden waarin gevraagd wordt om de overledene op te nemen in Djenna, het paradijs.

Smeekbede tot Allah

O Allah,! Vergeef onze levenden en onze doden, onze aanwezigen en onze afwezigen, onze jeugd en onze ouderen, onze mannen en vrouwen.

O Allah! Laat diegene van ons die U in leven laat, in de Islam leven en diegene onder ons die U doet sterven, laat hem sterven in het geloof.

O Allah! Onthoud ons zijn beloning niet en laat ons na hem in tweedracht vervallen.

In onze serie religies en rituelen vandaag deel 3 Katholieken

Katholieken

Het is nog niet zolang geleden dat katholieken na hun overlijden begraven werden. Tot 1963 gold een pauselijk decreet uit 1886 dat crematie verbood. Paus Paulus de VI keurde op 5 juli 1963 een versoepeling van het rooms katholieke standpunt inzake crematie goed.

Op 2 november worden jaarlijks de overledenen herdacht. De namen van de overleden parochianen worden dan genoemd. Ook is er een kaarsen ritueel en als afsluiting de gang naar het kerkhof.

Sacramenten

Sacramenten spelen een belangrijke rol in de katholieke kerk. Het zijn rituele tekenen, waarin de gelovigen de nabijheid van God ervaren.

Hemel, hel en vagevuur

Katholieken geloven dat de ziel van de overledene na de dood voortbestaan in het hiernamaals. Of het hemel, hel of vagevuur wordt is afhankelijk van hoe de overledene heeft geleefd. Daarom bidden de nabestaanden voor zijn of haar zielenrust.

Begrafenis of crematie

De priester, pastor of lekenvoorganger speelt een belangrijke rol bij de voorbereiding van de uitvaart. Meestal is voorafgaand aan een begrafenis of crematie een eucharistieviering, woord- en gebedsdienst in de parochiekerk. De laatste plechtigheden in het crematorium worden vaak overgelaten aan de uitvaartbegeleider.

De avondwake

Vaak wordt er de dag voorafgaand aan de uitvaart een avondwake gehouden. Daarbij wordt de levensloop van de overledene gememoreerd. Echter per parochie is dit sterk verschillend. In de ene parochie is er meestal bij een overlijden een avondwake, en bij weer een andere parochie komt dit minder vaak voor. In vroegere jaren voor de avondwake zijn intrede deed, werd er iedere avond rondom de baar met de overledene de rozenkrans gebeden.

De uitvaartceremonie

De direct nabestaanden van de overledene nemen thuis of in een aula of uitvaartcentrum afscheid van hun dierbare en begeleiden deze dan naar de kerk voor de afscheidsdienst. Deze wordt beëindigd met de absoute, waarbij de voorganger de kist besprenkelt met wijwater en bewierookt onder het uitspreken van gebeden.

Bij het graf

Bij het graf staat de voorganger aan het voeteneinde en zijn of haar assistent met een kruis aan het hoofdeinde. In stilte wordt het graf bewierookt en gezegend. Vaak wordt dit afgesloten met het bidden van het Onze Vader en met de woorden: Uit stof bent gij geboren en tot stof zult gij wederkeren.

Religies en rituelen deel 2

In onze serie over religies en rituelen vandaag deel 2, het Jodendom

Jodendom

De joodse visie op leven en dood

Leven en dood zijn geen twee aparte werelden, ten minste vanuit Gods visie. Het jodendom benadrukt dat de wereld van het leven dat van de mens is. Wat er na de dood komt lat men over aan de zorg van de Allerhoogste. De joodse traditie spoort d mens aan menswaardig te leven, zoals God dat voordeed. Imitatio Dei. Daarom is het verboden de Begrafenis te regelen zolang de stervende nog leeft. Volgens de joodse traditie is zelfs een stervende mens, gooses, in alle opzichten een levende, met dezelfde rechten en plichten ook in het uur van zijn dood. Zo kan en gosees zelfs nog en echtscheidingsbrief, een get, aan zijn vrouw geven.

Het recht om te leven en om te sterven

Zoals men het recht heeft om te leven en men hiervoor al het mogelijke moet doen of laten, zo heft de mens op een gegeven moment, aan het einde van zijn leven, het recht om te mogen sterven.

Euthanasie

Het Jodendom verbiedt euthanasie. Ook mag men niet altijd bidden om het in leven blijven van iemand die reeds stervende is. En in bepaalde gevallen kan, volgens sommige autoriteiten, ook de medische apparatuur die een stervende belet te sterven, weggehaald worden.

Het sterven

Men ervaart het als een voorrecht aanwezig te zijn bij het sterven. Wanneer de toestand kritiek wordt en het moment van sterven dichterbij komt, draagt men er zorg voor dat de stervende zijn zonden belijdt in de vorm van een gebed, Widdjoe. Als men ziet dat het leven ten einde loopt zegt men de joodse geloofsbelijdenis Sjeime. Hoor Israël de Heer is onze God de heer is één.

Men kijkt niet meer naar de overledene

Degene wiens dode vóór hem ligt is ineens zijn levensoriëntatie kwijt. Het is een zee emotionele fase, omdat de overledene als het ware nog aanwezig is. Uit respect voor de dode, kawod hameed, bedekt men zo spoedig mogelijk het lichaam om de overledene niet te beschamen.

De eerste dagen tussen overlijden en de Begrafenis

Op het moment dat de ziel is uitgegaan, begint voor familie vrienden en bekenden een periode van verdriet, verslagenheid, wanhoop en rouw, Aninoet genoemd. Een oude traditie, Sjoelchan Aroech noemt de eerste dagen na het overlijden de tijd van huilen. Zodra men op wat voor manier dn ook hoort dat een direct familielid is overleden, wordt men in de halacha, de joodse regelgeving, een rouwende, een oneen.

De Joodse begrafenisonderneming

De verplichting om de dode met alle respect te Begraven, rust I het Jodendom in eerste instantie op de nabestaanden en vervolgens op de gehele gemeenschap. Ook als er een begrafenisonderneming, Chevre Kaddiesja, wat heilige groep betekend, ontslaat dit de gemeenschap niet van haar verplichting om de dode te begeleiden naar zijn of haar laatste rustplaats

De rituele reiniging en doodskleding

Het lichaam wordt, het liefst vlak voor de Begrafenis, door de leden van de begrafenisvereniging rituele gereinigd, zonder gezien te worden. Dit in respectvolle stilte de tahara genoemd. Mannen worden alleen door mannen gewassen en vrouwen alleen door vrouwen.

De Begrafenis

Als het licham in de kist is gelegd, wordt er wat aarde uit Israël over het lichaam uitgestrooid of in een zqakje onder het hoofd gelegd, als teken van verbondenheid met het eigen land. De joden Begraven hun overledenen bij voorkeur zonder kist. Maar voor de regels die tot voor kort in Nederland golden, gebruiken ze een ruwe vurenhouten kist zonder hndvatten. In veband met het geloof in de lichmelijke wederopstanding I cremeren voor joden verboden. Een joodse begrafenis moet zo snel mogelijk na de wettelijke termijn van 36 uur plaatsvinden, tenzij het een sabbat of een feestdag is.

Pas troosten na de Begrafenis

Troost uw vriend niet, zolang zijn dode voor hem ligt, is een voorschrift uit de joodse traditie die enorm veel wijsheid in zich bergt. Zolang de dode niet Begraven is, zijn zowel de nabestaanden als de gemeenschap bezig met het respect voor de dode en niet met het respect voor de levenden of de troost voor de nabestaanden.

De eerste week van rouw, de Sjiwwe

Het rouwhuis is vóór het vertrek naar de begraafplaats in orde gebracht om en aantal mensen te herbergen tijdens de rouwweek. Elke avond komen tientallen mensen naar het rouwhuis om de rouwenden te troosten met hun aanwezigheid, rond het gezamenlijk uitspreken van het avondgebed. Omdat de sjiwwe de meest intensieve fase van rouw is, bidet de traditie de rouwenden een strikt kader van verboden en verplichtingen. De rouwenden verblijven een week lang met elkaar in het rouwhuis en werken niet. De rouwenden hoeven niet op te staan om een bezoeker te begroeten en het initiatief om te praten ligt ook bij hen. Dit vergemakkelijkt het bezoek aan een rouwhuis,

Hoe verder

Na een week van intensieve rouw gaat men over tot de rode van de dag met een aantal uitzonderingen. Want de eerste 30 dagen na de begrfenis worden als rouwperiode gezien. Na het verlies van ouders rouwt men twaalf maanden.

Aan het eind van het rouwjaar, als afsluiting van deze fase in het rouwproces, is meestal de steenzetting, waarbij de gemeenschap weer aanwezig is. De grafstenen, matseewa’s genoemd horen eenvoudig te zijn en niet versierd. Op één van de belangrijkste joodse feestdagen, Grote Verzoendag of Jom-kippoer, worden de doden herdacht in het Jizkor of herdenkingsgebed.

Religies en rituelen

Ons land kent een multiculturele samenleving met verschillende religies. Deze hebben allemaal hun eigen rituelen. In de komende weken zullen wij de meest voorkomende religies hiervan nader belichten.

Deze week

De Hindoes

Crematie, eerbetoon aan Brahm, verstrooiing

Nagenoeg alle Hindoes kiezen voor crematie. Dit omdat ze denken dat dit de snelste weg is om terug te keren naar Brahm, de Oerbron. Hindoes geloven in reïncarnatie, wat zoveel betekend dat hun ziel na het sterven in een ander lichamelijk omhulsel terechtkomt.

Reïncarnatie of wedergeboorte

Het Hindoeïsme bestaat uit tradities en overtuigingen, die ervan uitgaan dat de mens een kringloop van reïncarnaties en wedergeboortes doormaakt. Er is geen officieel religieus gezag, maar priesters vormen de schakel tussen de individuele gelovige en de plechtigheden die bij belangrijke gebeurtenissen in het leven moeten plaatsvinden.

De 16 Sanskara’s

Er zijn tijdens het leven van hindoes zestien verschillende sanskara’s, sacramenten of rituelen. Deze markeren de overgang naar een andere levensfase. Hierbij worden veel offers gebracht aan vele manifestaties van de oerenergie.

Eén van de sanskara’s vindt plaats als een mens stervende is. Dan wordt er en afscheidsritueel gehouden waarbij er wordt uitgegaan dat alle familieleden aanwezig zijn. Een zoon of andere man uit de familie giet een druppel water uit de heilige rivier de Ganges in de mond van de stervende. Water symboliseert het leven, de vergankelijkheid en de oneindigheid. Daarna legt de oudste zoon een blad van de heilige tulsie of bassilicumboom in de mond van de stervende. Elke hindoefamilie heeft een speciale band met een priester ook wel pandit genoemd. Is iemand al overleden, dan wordt alsnog het ritueel uitgevoerd.

Water, vuur, ether, lucht en aarde

Hindoes geloven in de twee-eenheid van lichaam en ziel. Na het overlijden verlaat de ziel het lichaam om terug t keren naar Brahm. Het verlaten lichaam moet zo snel mogelijk terug naar de bron met d vijf elementen, water, vuur, ether, lucht en aarde. Meestal wordt een dode meteen naar een uitvaartcentrum overgebracht waar de overledene wordt verzorgd in aanwezigheid van de naaste familieleden. Een man wordt in een speciale doek gewikkeld of in een pak, een vrouw krijgt een sari aan. Ondertussen wordt er gebeden in de ontvangstruimte en daarbij wordt een schaaltje ongezouten boter, een dia aangestoken. Ook wordt er water geschonken in een koperen bokaal ten behoeve van de zielenrust.

Hierna vertrekt men naar huis waar de rituelen worden herhaald en wordt er gebeden uit de Ramayana.

Eerbetoon aan Brahm

Op de dag van de crematie scheert een zoon zijn hoofdhaar af. omdat hij bij de uitvaartplechtigheden als offeraar optreedt. Andere mannen uit de familie scheren zich dan weer voor het eerst na het overlijden. In het uitvaartcentrum wordt een plechtigheid gehouden waarbij de priester vijf eivormige balletjes, pindhs van rijstmeel, honing, melk, klare boter en sesamzaad. Dit ritueel vormt een eerbetoon aan Brahm. De nabestaanden leggen ook bloemen, geurige stoffen en rijstkorrels in de kist en bidden en zingen daarbij.

De crematie

In het crematorium wordt de kist geopend en versierd met kransen. Na het zingen van religieuze liederen houdt de priester een preek. De oudste zoon loopt dan met een brandende dia vijf maal rond de kist en raakt telkens een keer met de dia de mond van de overledene aan.

De verstrooiing van de as

Na de crematie moet de as worden toevertrouwd en de oneindigheid. De traditionele manier om dat te doen is boven stromend water. Als vrij zeldzame en dure gelegenheid zich voordoet zal de familie dit doen boven de Ganges.

De rouwperiode

Na de crematie leeft de familie tien dagen heel sober een eet vegetarisch. Twaalf of dertien dagen na de crematie wordt een rouwplechtigheid gehouden in het huis van de overledene, waarbij naast de familie ook vrienden en bekenden aanwezig zijn. Onder leiding van een priester worden speciale offers gebracht. De rouw wordt dan officieel afgesloten, maar de direct nabestaanden mogen pas na een jaar weer deelnemen aan feestelijke gebeurtenissen. Na zes maanden herhalen de nabestaanden de plechtigheid van de dertiende dag en na een jaar wordt de rouwperiode afgesloten met een ceremonie.