Religies en rituelen

Ons land kent een multiculturele samenleving met verschillende religies. Deze hebben allemaal hun eigen rituelen. In de komende weken zullen wij de meest voorkomende religies hiervan nader belichten.

Deze week

De Hindoes

Crematie, eerbetoon aan Brahm, verstrooiing

Nagenoeg alle Hindoes kiezen voor crematie. Dit omdat ze denken dat dit de snelste weg is om terug te keren naar Brahm, de Oerbron. Hindoes geloven in reïncarnatie, wat zoveel betekend dat hun ziel na het sterven in een ander lichamelijk omhulsel terechtkomt.

Reïncarnatie of wedergeboorte

Het Hindoeïsme bestaat uit tradities en overtuigingen, die ervan uitgaan dat de mens een kringloop van reïncarnaties en wedergeboortes doormaakt. Er is geen officieel religieus gezag, maar priesters vormen de schakel tussen de individuele gelovige en de plechtigheden die bij belangrijke gebeurtenissen in het leven moeten plaatsvinden.

De 16 Sanskara’s

Er zijn tijdens het leven van hindoes zestien verschillende sanskara’s, sacramenten of rituelen. Deze markeren de overgang naar een andere levensfase. Hierbij worden veel offers gebracht aan vele manifestaties van de oerenergie.

Eén van de sanskara’s vindt plaats als een mens stervende is. Dan wordt er en afscheidsritueel gehouden waarbij er wordt uitgegaan dat alle familieleden aanwezig zijn. Een zoon of andere man uit de familie giet een druppel water uit de heilige rivier de Ganges in de mond van de stervende. Water symboliseert het leven, de vergankelijkheid en de oneindigheid. Daarna legt de oudste zoon een blad van de heilige tulsie of bassilicumboom in de mond van de stervende. Elke hindoefamilie heeft een speciale band met een priester ook wel pandit genoemd. Is iemand al overleden, dan wordt alsnog het ritueel uitgevoerd.

Water, vuur, ether, lucht en aarde

Hindoes geloven in de twee-eenheid van lichaam en ziel. Na het overlijden verlaat de ziel het lichaam om terug t keren naar Brahm. Het verlaten lichaam moet zo snel mogelijk terug naar de bron met d vijf elementen, water, vuur, ether, lucht en aarde. Meestal wordt een dode meteen naar een uitvaartcentrum overgebracht waar de overledene wordt verzorgd in aanwezigheid van de naaste familieleden. Een man wordt in een speciale doek gewikkeld of in een pak, een vrouw krijgt een sari aan. Ondertussen wordt er gebeden in de ontvangstruimte en daarbij wordt een schaaltje ongezouten boter, een dia aangestoken. Ook wordt er water geschonken in een koperen bokaal ten behoeve van de zielenrust.

Hierna vertrekt men naar huis waar de rituelen worden herhaald en wordt er gebeden uit de Ramayana.

Eerbetoon aan Brahm

Op de dag van de crematie scheert een zoon zijn hoofdhaar af. omdat hij bij de uitvaartplechtigheden als offeraar optreedt. Andere mannen uit de familie scheren zich dan weer voor het eerst na het overlijden. In het uitvaartcentrum wordt een plechtigheid gehouden waarbij de priester vijf eivormige balletjes, pindhs van rijstmeel, honing, melk, klare boter en sesamzaad. Dit ritueel vormt een eerbetoon aan Brahm. De nabestaanden leggen ook bloemen, geurige stoffen en rijstkorrels in de kist en bidden en zingen daarbij.

De crematie

In het crematorium wordt de kist geopend en versierd met kransen. Na het zingen van religieuze liederen houdt de priester een preek. De oudste zoon loopt dan met een brandende dia vijf maal rond de kist en raakt telkens een keer met de dia de mond van de overledene aan.

De verstrooiing van de as

Na de crematie moet de as worden toevertrouwd en de oneindigheid. De traditionele manier om dat te doen is boven stromend water. Als vrij zeldzame en dure gelegenheid zich voordoet zal de familie dit doen boven de Ganges.

De rouwperiode

Na de crematie leeft de familie tien dagen heel sober een eet vegetarisch. Twaalf of dertien dagen na de crematie wordt een rouwplechtigheid gehouden in het huis van de overledene, waarbij naast de familie ook vrienden en bekenden aanwezig zijn. Onder leiding van een priester worden speciale offers gebracht. De rouw wordt dan officieel afgesloten, maar de direct nabestaanden mogen pas na een jaar weer deelnemen aan feestelijke gebeurtenissen. Na zes maanden herhalen de nabestaanden de plechtigheid van de dertiende dag en na een jaar wordt de rouwperiode afgesloten met een ceremonie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *